Verslag Pfingsbusch, tegenwoordig Young Europeans Sailing (YES), in Kiel, Pinksteren, 22–24 mei 2010.

Nederland werd door vijf teams vertegenwoordigd. Groot evenement, meer dan 110 deelnemers. De Duitsters vormden de grootste groep, en behalve enige Zwitserse teams waren er weinig andere buitenlandse deelnemers. Dit had blijkbaar te maken met kwalificatie wedstrijden in Denemarken die op dezelfde datum plaatsvonden. Voor de Duitsters was het evenement onderdeel van de kwalificatie voor de ISAF.

De rit naar Kiel op vrijdag (bijna 600 km) was niet altijd even gemakkelijk. Veel werkzaamheden (en dus files) tussen Bremen en Hamburg. Reistijden van 8 uur en meer waren geen uitzondering. De terugreis verliep gelukkig wel voorspoedig. Paula en Edwin hadden hun rubber meegenomen en waren zo goed om bemanning mee op het water te nemen. Veel dank daarvoor!

De baan van de 420 klasse was ongunstig gelegen, weliswaar niet al te ver van de haven (Schilksee), maar vrij dicht bij een landtong, en dus gevoelig voor lokale omstandigheden. Dit had tot gevolg dat de wedstrijden op zaterdag niet doorgingen, en het bleek evenmin mogelijk om op maandag te varen. Helaas dus uiteindelijk slechts vier wedstrijden, uitsluitend op de zondag, weliswaar onder mooie  omstandigheden op dat moment, maar daarom geen mogelijkheid voor een aftrek.

Voor Jeanine en Marchien verliep het evenement dramatisch. Zij werden al meteen na de start in de eerste wedstrijd slachtoffer van een wel zeer ongelukkige manoeuvre van een een ander zeilteam. Marchien liep daarbij letsel op aan de onderarm, moest naar het ziekenhuis en in het gips. Inmiddels begrijp ik van Corine dat de uiteindelijke toch een breuk is. We hopen dat Marchien zo snel mogelijk en volledig zal herstellen en dat Jeanine en zij inderdaad in staat zullen zijn de zo vurig gewenste wedstrijden in Haifa later deze zomer te kunnen varen.

De omstandigheden op de zondag waren, zoals gezegd, goed, hoewel het niet erg warm was. De wind varieerde van 10 tot 18 knopen, met daarbij de nodige draaiingen. Starten bij de pin leidde vaak tot problemen vanwege (te) grote drukte aldaar. Pieter en Lars waren hiervan een keer de dupe, met een (niet aftrekbare) BFD tot gevolg, terwijl een algehele terugroep in die race waarschijnlijk meer op zijn plaats was geweest. Het jonge duo voer uitstekend, maar kwam natuurlijk wat massa tekort bij de aantrekkende wind. Floris en Laurens zagen hun inspanningen in de laaatste wedstrijd beloond met een fraaie derde plek. Charlotte en Shannen voeren erg constant, altijd bij de eerste 10, maar moesten een 20 noteren toen Shannen overboord sloeg in het (vrij wilde) halve windse rak in de laatste wedstrijd. Dat koste hun vrijwel zeker 10 plekken. Duko en Max voeren eveneens gelijkmatig, hadden de omstandigheden mee, begonnen met een paaltje en konden uiteindelijk de eerste prijs in ontvangst nemen. Voor volledige uitslag: klik op de homepage.

In conclusie: de bekende fraaie ambiantie, maar uiteindelijk maar een echte wedstrijddag en dus helaas weinig wedstrijden. De Nederlandse 420 teams blijken op dit moment heel redelijk mee te kunnen draaien in het internationale circuit. Laten we hopen dat dit voor velen aansporing zal zijn om deel te nemen aan de Kielerwoche later in juni. Dan wellicht wel veel wedstrijden. Nu in ieder geval al meer dan 160 inschrijvingen! Aanmelden via http://www.kielerwoche.de.

jwd

Kieler Woche 2010

Woensdag middag om 4 uur kwamen wij  in Kiel aan. De andere teams waren er ook. Het was prachtig weer en er stond een lichte wind. Wij hebben de rubberboot te water gelaten en de 420 klaargemaakt. Max en Duko en Shannen en Chalotte zijn nog even gaan varen Daarna zijn we wat gaan eten in de pizzeria. Donderdag hoefden we pas om 1 uur te starten maar omdat er geen wind was hebben we de hele dag op de chillzakken gelegen. Vrijdag stond er weinig wind, maar voldoende om 3 wedstrijden te varen. Zaterdag wederom weinig wind en omdat de 2de wedstrijd  halverwege werd afgeblazen kon er geen gold-, silver- en bronsfleet worden samengesteld. Als eerste Nederlander waren Pieter en Lars op de 7de plek geëindigd. De 2de Nederlanders waren Fieke en Josca die werden 33ste, daarna kwamen Max en Duko als 36ste, dan Charlotte en Shannen als 39ste, als 5de Nederlander Stan en Wietse als 44ste, daarna team Edauw als 77ste, weer daarna Estelle en Marianne als 131ste , en Hans en Folkert als 137ste. 

Totaal waren er 194 zeilers verdeeld over 3 startgroepen. 

De locatie is uitstekend, en voor de regatta was een leuk promodorpje neergezet waar walactiviteiten waren georganiseerd en leuke spelletjes. De terugrit ging supersnel door een uitgestorven snelweg omdat Duitsland tegen Engeland voetbalde. Ons volgende evenement is de Kaagweek.

Voor resultaten : www.kielerwoche.de

Lars van Stekelenborg en Pieter Goedhart

Woensdagmorgen 7 juli vroeg vertrokken wij met het team naar Istanbul, Turkije. Max, Duko, Michelle, Jolbert, Bas, Vincent, Kiran, Charlotte, Koen, Robbert-Jan en Shannen, Kaj kwam twee dagen later. 's Middags kwamen we aan in het hotel in de haven, even spullen gedumpt en rondgekeken. Natuurlijk even de haven bezocht, we konden al bij onze boten; nieuwe Nautivela's, Superspar mast en Zoalie zeilen.

Donderdag was de official arrival day en registratie. We kregen onze boten en hebben daar van 's morgens tot einde van de middag aan geklust, natuurlijk waren Jolbert, Michelle en Kiran binnen een uurtje klaar en hadden ze alle tijd om zich te verbazen over hoe ingewikkeld zo'n 420 eigenlijk wel niet is. Gelukkig stond er die dag een behoorlijke wind en weinig zon, anders was het niet uit te houden geweest.

Vrijdag was een trainingsdag, je kon al de spullen uittesten en aanpassen. Het regent nooit in Istanbul, behalve als wij er zijn. Wel een hele lekkere wind en lage wal. Toen we het water op gingen trokken Max en Duko de grootzeilval door de mast en konden dus direct weer naar de kant. Wij zijn doorgevaren en hebben even snelheid vergeleken met het Ierse team. Toen we bijna op de plek van onze baan waren kwam ook ons grootzeil ook naar beneden en konden we dus op de fok terug naar de kant… 's Avonds was de opening, niet zoals geplant in het oude centrum van Istanbul maar bij het hotel, vanwege de voorspelde regen.

Zaterdag waren de practice races, nogal chaotisch met veel winddraaiingen, drukverschillen en buien. 's Avonds voelde Max en Ik zich niet goed, hadden wij waarschijnlijk iets verkeerds gegeten, hele nacht overgegeven. Gelukkig hebben we toch beide kunnen varen en het ging eigenlijk best wel goed. Na de eerste dag stonden alle Nederlanders behalve Bas en Vincent in de top 10. Natuurlijk hebben we daar ook voetbal gekeken. Op de coachboot waren ze al de uitslag aan het voorspellen, Paul de octopus moest volgens de Maleisische coach op de barbecue  en er kwamen echt veel mensen naar ons toe en zeiden dat ze natúúrlijk voor Nederland zijn. Daar op een groot scherm gekeken, maar het was een beetje triest ;-).

Maandag hebben we de hele dag gewacht. Dinsdag stond de layday gepland, maar die zou niet doorgaan als we niet drie of meer races gevaren hadden. Dus gingen we om ongeveer zes uur het water op en konden we nog net voor het donker werd een derde race varen. Terwijl we terug gesleept werden, werd het hartstikke donker!

Een layday op dinsdag, we hebben er voor gekozen om met de taxi naar het centrum te gaan. Daar de Blauwe Moskee te bezoeken en de Grand Bazar. De rest van de middag lekker naar het zwembad geweest.

Nog drie dagen met races stonden gepland na de layday. De wind was daar heel moeilijk, omdat de gradiëntwind vrijwel altijd uit het noorden kwam en de zeewind meer zuidelijk. Hierdoor hieven ze elkaar op en bleef er haast geen wind over, of wind die veel te draaierig was om mee te varen. We hebben dus erg veel moeten wachten op wind en konden meestal pas aan het einde van de middag varen. De condities waren niet zoals we gewend waren in Nederland en je zag echt dat de Turkse zeilers veel voordeel hadden om op eigen water te varen. Ik denk dat we allemaal er veel van hebben geleerd. Alle dagen op de laatste na was er weinig wind; tussen de 5 en 10 knopen en was de wind heel onstabiel. De laatste dag was de enige dag met ongeveer 15 knopen wind. Toch hebben de Nederlanders dit jaar goed zaken gedaan. Natuurlijk de mooiste prestatie was het goud van Michelle in de laser radiaal. Jolbert was tiende in de laser radiaal, Bas en Vincent dertien in de 29er, Kiran tiende in de RSX en Max&Duko en Charlotte&Shannen beide een zevende plek. De 420 heeft dit jaar weer betere prestaties behaald dan vorig jaar en ik hoop dat volgend jaar, wie er dan ook heen gaat, de prestaties weer beter zijn en dat we misschien wel over een paar jaar een ISAF kampioen hebben. Het lijkt misschien iets wat echt heel moeilijk is en haast niet haalbaar. Maar ik ben er wel achter gekomen dat met hard trainen en een beetje talent een podiumplek op het ISAF binnen handbereik is. Ik wens de teams van volgend jaar ook héél veel succes.

Zaterdagmiddag hebben we de boten weer ingeleverd. 's Avonds hebben we hard voor Michelle geklapt tijdens de prijsuitreiking, is Duko in het mascotte pak het zwembad in gesprongen  en natuurlijk het eindfeest die tot zondagmorgen vroeg duurde. Zondag de tassen ingepakt, nog even bij het zwembad gelegen en weer terug gevlogen naar Nederland. We zijn teruggekeerd met een zeer tevreden gevoel en ik vind het echt héél erg jammer dat we volgend jaar niet nog eens kunnen. Het bijzondere aan het ISAF is, is dat je omgaat met zeilers van over de hele wereld en je heel veel van elkaar leert. Iedereen is sociaal tegenover elkaar en proberen elkaar te helpen. Hopelijk kunnen we de goede resultaten doorzetten naar het Jeugd EK in La Rochelle.

Shannen Marck